Wankel evenwicht

Ik wil de onrust uit je strelen,

je juichend over de drempel helpen

waar de echo van je ziel gehoord mag worden.

Ik wil de onrust uit je strelen

Soms roept de wens alleen al angsten op

die met de overtuiging van een heilig moeten

jouw overgave belemmeren.

Ik wil de onrust uit je strelen.

Omzichtig trekt de uitgestoken hand zich terug

en kiest voor afstand als een evenwicht.

Wankel, maar in balans.

Ik wil de onrust uit je strelen.

Ooit zal die onrust toch wel wijken voor de weerklank

van je hart, van je ziel, je lijf en van jouw eigen jou zijn?

Ik wil de onrust uit je strelen.

Photo by Priscilla Du Preez on Unsplash