Ridderkerkse griend

Op een mooie woensdagmiddag langs de rivier de Noord wandel ik door twee aaneengeschakelde natuurgebieden: de Crezeepolder en het Ridderkerkse Griend. In de polder is het een lawaai van jewelste door het gekrijs van tientallen eenden en ganzen. Bij laagwater valt het grootste gedeelte van droog en verzamelen de vogels zich aan de waterrand, hun sporen onder aan de dijk in de blubber achterlatend, zich niet bewust van de associaties die dat oproept met het Wad.

In het griend heerst er rust en een vrolijk gefluit van de aanwezige vogeltjes in de wilgen en ander geboomte en struikgewas. Regelmatig tuft er een binnenvaartschip of de Waterbus langs. Aan de overkant van de rivier lijkt de zon gaten in het dak van de loodsen van het vroegere Mercon Kloos te branden. Dit fabriekscomplex staat al leeg sinds 2005 en wacht op de onvermijdelijke sloop zodra er groen licht is voor de plannen om woningbouw te gaan plegen.

In 1843 kocht de Molenbouwer Floris Kloos een stuk grond langs de Noord bij Kinderdijk om daar een scheepsbouwwerf te beginnen.
Later werden er ook grote staalconstructies gebouwd. Op verschillende plekken in Nederland vind je nog de kenmerkende spoorbruggen terug.

In de landschappelijke inpassing maken we gebruik van de aanwezige robuuste kade en de natuurlijke groene dijk. Aan de noordzijde volgen we de strakke lijnen van de oorspronkelijke hallen, aan de zuidzijde volgen we de curven van de dijk.

Projectontwikkelaar FS Development laat weten dat de oude spanten aan de noordzijde behouden blijven. Die krijgen een plek in de binnentuin tussen dijk- en kadewoningen.
,,Halverwege blijft aan de dijkzijde de staalconstructie staan als een eerbetoon aan de hoge hal, met haaks daarop drie appartementengebouwen‚Äô’.

Van de website van het project Kloos.