Het geluk van een wandeling.

Denkend aan schrijven wandel ik door de Molenwaard. De route die ik op Komoot vond, voert me van de Tiendweg in Nieuw-Lekkerland via de Boezemkade en de Lekdijk naar de Middelkade.
In de weilanden tussen de Tiendweg en de Boezemkade overvalt me een enorm gevoel van geluk wat me emotioneert. Wat is het fantastisch om buiten te zijn en midden in het groen helemaal alleen te lopen en te ademen. Ik denk dat ik verslaafd begin te raken aan wandelen.
Op het smalle asfaltpad richting de Lekdijk staat om de honderd meter “Boezemkade” met een kilometeraanduiding. Als even later de bewoner van de laatste molen voorbijfietst vraag ik hem of het een boezemkade is of de Boezemkade. Het blijkt het laatste te zijn.

Op de dijk langs de Lek is Komoot of mij of de weg kwijt, want de app blijft maar roepen dat ik moet omkeren. Kennelijk snapt hij niet dat ik wel deze route volg, maar deze in de tegengestelde richting loop dan in de app staat aangegeven. Dan lopen we maar zonder route verder. Rond het werelderfgoed Kinderdijk is de GPS ontvangst vast wel in orde om de weg naar de auto weer te vinden.

Een stukje voorbij het J.U. Smit gemaal, aan het begin van de Middelkade, word ik uitgenodigd door de stroopwafel verkoper om een stukje koek te pakken. Hij is heerlijk vers en nog een beetje warm.

Op het bruggetje naar de Blokweersekade maak ik een foto in de richting van de inspirerende plek in Kinderdijk waar ik me af en toe waag aan het creatieve schrijven met andere liefhebbers bij Ko van Vaardegem.
Op het fietspad over de Middelkade is het nog redelijk druk met fietsers en een enkele wandelaar. Na ruim drie kilometer is er een brug naar de andere kant van de Grote- of Achterwaterschap en kan ik via de Middelweg weer bij mijn startpunt uitkomen, na een heerlijke wandeling van ruim acht kilometer.