De liefde niet

Voor mijn alter ego had ik als idee een verhaal te schrijven rond het sleuteltje van M. Over het sieraad dat Margriet van der Linden draagt tijdens haar talkshow. Bij het lezen van achtergrond informatie over haar, stuitte ik op een artikel in het Parool naar aanleiding van het verschijnen van haar boek ‘De liefde niet’. Tot dat moment wist ik wel dat ze een homoseksuele relatie heeft, maar niet dat ze een Gereformeerde Bondsgemeente achtergrond heeft. In dat artikel in het Parool van 27 oktober 2015 zegt ze dingen die me raken en herkenning geven. Niet dat ik dezelfde achtergrond heb, maar wel herkenning over het loslaten van een soortgelijke achtergrond en het uit de kast komen met het niet geloven.

Maar het moest wel verteld. 

In heel veel religieuze kringen maken mensen een andere keuze omdat ze dat ongeluk, dat verlies willen voorkomen.

Margriet van der Linden

Aanvulling mei 2021, na lezing van “De liefde niet”

Voor haar toelatingsexamen aan de Evangelische School voor Journalistiek moest M een essay schrijven […] over christelijke journalistiek en een verhandeling over de betekenis van het geloof en de aanwezigheid van God in haar leven. M had erin gestopt wat ze haar hele leven had gehoord – e het was gelukt. Zou God weten dat ze het had geschreven, omdat ze precies wist hoe je dat moest doen en kon bedenken wat de mensen wilden horen? […]

Later in een gesprek met medestudenten over tentamenstof: […] ik denk niet dat andere antwoorden dan die zoals ze worden gepresenteerd punten opleveren. Dat is het onzinnige eraan. Ik vind dit misschien helemaal niet, toch telt alleen de waarheid zoals die hier wordt opgediend.[…}

Als M haar eerste erotische stappen heeft gezet met een andere vrouw en mijmert over het gebrek aan aandacht voor de vrouwelijke seksualiteit en masturbatie in de bijbel […] Of kon de Verteller zich dat niet voorstellen? Was het weggelaten? Hoeren waren er volop. Hoe dan ook, geen kinderen willen verwekken was een zonde, die strikt genomen nog altijd opgeld deed. De zelfbevlekking, verdomme, wat zat het allemaal ingenieus in elkaar. Het was ook niet gel dat er bijna niet onderuit te komen was; welke draai je ook maakte, telkens was er wel weer een doodlopende steeg. […]