Ingersoll’s gelofte

(Onderstaande tekst van Robert Green Ingersoll hoorde ik in een podcast van Kritisch Denken.)

Toen ik ervan overtuigd raakte dat het universum natuurlijk was – dat alle geesten en goden mythen zijn, kwam er in mijn hersenen, mijn ziel en in elke druppel van mijn bloed het besef, het gevoel, de vreugde van vrijheid. De muren van mijn gevangenis verkruimelden en vielen, de kerker werd overstroomd met licht en alle sloten, tralies en boeien werden stof. Ik was niet langer een knecht, een lijfeigene of een slaaf. Er was voor mij geen meester in de hele wijde wereld, zelfs niet in de oneindige ruimte.

Ik was vrij – vrij om te denken, mijn gedachten uit te drukken – vrij om te leven naar mijn eigen ideaal, vrij om al mijn vermogens te gebruiken, al mijn zintuigen – vrij om de vleugels van de verbeelding uit te slaan – vrij om te onderzoeken, te raden, te dromen en te hopen – vrij te oordelen en zelf te bepalen – vrij om alle onwetende en wrede geloofsbelijdenissen, alle “geïnspireerde”, door wilden opgetekende boeken en alle barbaarse legendes uit het verleden te verwerpen – vrij van pausen en priesters – vrij van alle “geroepenen” en “uitverkorenen” – vrij van geheiligde fouten en heilige leugens – vrij van de vrees voor de eeuwige pijn – vrij van de gevleugelde monsters van de nacht – vrij van duivels, geesten en goden.

Voor de eerste keer was ik vrij. Er waren geen verboden plaatsen meer op alle domeinen van het denken – geen lucht, geen ruimte, waar de verbeelding haar geschilderde vleugels niet kon spreiden – geen kettingen voor mijn ledematen – geen zweepslagen op mijn rug – geen vuur voor mijn vlees – geen meesters frons noch dreiging – geen andermans stappen moeten nalopen – niet meer hoeven te buigen, ineen te krimpen, te kruipen of leugens te uiten. Ik was vrij. Ik stond rechtop en zonder angst, vol vreugde tegenover de wereld.

Toen werd mijn hart gevuld met dankbaarheid en liefde voor al die helden, de denkers die hun leven gaven voor de vrijheid van hand en hersenen – voor de vrijheid van werken en denken – voor degenen die met trots de trap van het schavot hebben bestegen – voor degenen wier vlees gewond en uiteengereten werd – door het vuur verteerd werden – voor al de wijzen, de goeden, de dapperen van elk land, wier gedachten en daden vrijheid aan mensenkinderen schonken. En toen heb ik gezworen om de fakkel die ze hadden vastgehouden te grijpen en hem hoog te houden, zodat zijn licht de duisternis nog meer kan overwinnen.

Robert Green Ingersoll

Wat meer over Ingersoll: http://en.wikipedia.org/wiki/Robert_G._Ingersoll