2.0

“Als we u niet opereren, gaat u dood”, meldde de chirurg vorige week woensdag. Dus werd de volgende dag mijn aortaklep vervangen. Noodzakelijk door de bacterie die mijn bloedbaan was binnengedrongen, zich genesteld had op die hartklep en daar zijn verwoestende levensbedreigende werk deed. 

Ik ben nu een week verder en het is ongelooflijk om te zien en te ervaren hoe relatief snel een gezond lijf zich herstelt. Toch is er een lange weg e gaan, eerst nog vijf weken antibiotica via infuus en dus ziekenhuis.

Bovenstaande schreef ik op 20 november 2014 op Facebook. We zijn vier jaar verder en Jan 2.0 leeft meer dan ooit tevoren. Destijds was het een narrow escape door de pech dat die bacterie naar binnen kwam. De herinnering krijgt dagelijks vorm door het verplichte medicijn gebruik met de meest vervelende bijwerking van de bètablokkers die me letterlijk afremmen als ik me fysiek inspan.

Als dat alles is, dan weerhoudt alles me er niet van om veel te kunnen zingen, te genieten van tentoonstellingen en af en toe te schrijven of te schilderen.