Hakan Nesser

De vrouw met de moedervlek / druk 1 (Nesser, H.)Van Hakan Nesser las ik onlangs De vrouw met de moedervlek. Een Zweeds misdaad verhaal waarin nu eens niet de dader op heldhaftige wijze wordt overmeesterd, maar er tussen uit peert. Goed geschreven, spannend vanaf het begin, doordacht tot het eind.

Een intrigerend eerste hoofdstuk:

Eén rouwende, dacht ze. Op mijn moeders begrafenis was één belangstellende aanwezig. En dat was ik. Het was niet anders.
[…]
Ik heb het koud, dacht ze. Waar blijft die klotebus!
Maar de bus liet op zich wachten. Alles leek op zich te laten wachten, en terwijl ze in de invallende schemer nauwelijks beschut met haar voeten stampte, besefte ze plotseling dat haar leven er zo uitzag. Dit was de ware metafoor.
Staan wachten op iets wat nooit kwam. Een bus. Een goeie vent. Een fatsoenlijke baan.

En met humor doorspekt:

als je op de rand van een strontton geboren was, moest je er rekening mee houden dat je er af en toe in lazerde.

Heerlijk toch!

Er is iets, zeiden zijn gevoelens. Probeer het maar niet te ontkennen.
Ik ben aan het malen, constateerde zijn hersens. Mijn leven is zo verdomd saai dat ik alles aangrijp voor een beetje spanning.
Je bent in gevaar, wierpen zijn gevoelens tegen. Je weet het maar durft het niet toe te geven.

Waarom zeggen zijn hersens ‘ik’ en zijn gevoelens ‘je’? vroeg hij zich verward af. Typisch mannelijk zeker.

Kortom: Hakan Nesser moet vaker gelezen worden.