Bach en nacht

Vanavond was het slotconcert uit de eerste editie van het Bach Festival Dordrecht.

De Nederlandse Bachvereniging o.l.v. Jos van Veldhoven voerde drie cantates uit en er werden twee sinfonia gespeeld uit andere cantates. Als toegift werd het slot van de Hohe Messe gezongen: dona nobis pacem. Wat een muziek en wat een musici. Het was zondermeer indrukwekkend en ingrijpend. Het koor werd gevormd door twee dubbelkwartetten.

Aus der Tiefen rufe ich, Herr, zu dir, BWV 131
Een prachtig ingetogen gezongen koraal Erbarm dich mein in solcher Last in de bas-aria So du willt, Herr, Sünde zurechnen.

Gott ist mein König, BWV 71
Een feestelijk openingskoor met pauken en trompetten en een magnifieke aria Durch mächtige Kraft erhältst du unsre Grenzen, gezongen door de altus Barnabás Hegyi.

Brich dem Hungrigen dein Brot, BWV 39
Het recitatief Der reiche Gott wirft seinen Überfluß auf uns werd bewaarheid door de zang van Jelle Draijer.
De sopraan Marjon Strijk was geweldig in de aria Höchster, was ich habe.

De feestelijke Sinfonia uit cantate 29, Wir danken dir, Gott, wir danken dir vormde het slot van een prachtig festival.

Aan het begin van het Bach Festival enorm genoten van de cantatedag waar barokspecialist Nico van der Meel met drie koren aan de slag is geweest. Heel inspirerend om zo’n dag mee te maken als zanger van het Laurens Kamerkoor.
Het concert van het Amsterdam Baroque Orchestra & Choir met Ton Koopman was ook smullen. Bekendere cantates, zoals Wachet auf en Herz und Mond und Tat und Leben.

Een bijzonder detail van het slotconcert: twee blokfluiten beëindigen het in Gott ist mein König op een manier die me doet denken aan het einde van de cantate Gottes Zeit ist die allerbeste zeit. Blokfluitspeler Pieter-Jan Belder, die qua lengte in ieder geval lijkt op de mannen van de familie Belder in Capelle waar ik in mijn middelbare schoolperiode wel een enkele keer ben geweest.

Over twee jaar maar weer een Bach Festival?!