Amy en Isabelle

Een buitengewoon boek, dat enerzijds het gewone leven beschrijft van een aantal mensen in een stadje, die elkaarAmy and Isabelle kennen van het werk, de kerk, de school of de supermarkt. Maar er gebeurt van alles en dat wordt op een gegeven moment zo samengevat:

Die avond waren er vele vormen van verdriet in Shirley Falls. Als Isabelle Goodrow het dak van een aantal woningen had kunnen lichten om in hun huiselijke diepten te gluren, had ze daar een assortiment menselijke ellende aangetroffen.

Ieder huisje heeft zijn kruisje kun je ook zeggen, maar dat is niet zo spannend. Bovendien wordt in de beschrijving van alle ellendige details duidelijk dat het één nooit op zich staat. Er is altijd een ander aspect wat het ene simpele feit nog erger of verwarrender maakt. Vaak is dat communicatie, samenleven.  De beschrijving van alle door daken verborgen ellende eindigt bij de hoofdpersoon, Amy.

Ze had nooit gedacht dat hij weg zou gaan. Dat had ze nooit gedacht.

Samenleven is steeds leven met de golfbeweging van totale zelfopoffering tot volkomen egoïsme. Daar tussen slingert het de hele dag door. Zo ook in Shirley Falls.

[…]maar ze moest telkens weer wegkijken, want het extreme gemak waarmee levens beschadigd konden worden, verwoest, greep haar aan. Levens, zo kwetsbaar als textiel, konden zomaar doorgeknipt worden met de schaar van toevallige momenten van eigenbelang.

Dit besef brengt haar er toe een bekentenis te doen, eerst aan haar vriendinnen en direct erna aan haar dochter en deze situatie betekent zelfs een ommekeer in haar manier van omgaan met haar dochter.

‘O, toe maar,’ riep Isabelle […] Vreselijk om te bedenken dat ze een moeder was die alles afkeurde. […] Verbijsterend dat je een kind kon beschadigen zonder het zelfs maar te weten, terwijl je al die tijd dacht dat je voorzichtig was, consciëntieus.[…]
Ach, het was zo verdrietig. Het klopte niet. Haar moeder was ook bang geweest. Alle liefde ter wereld kon de vreselijke waarheid niet voorkomen: je gaf door wie je was.

Je geeft door wie je bent. En zo zijn er dan weer eens enkele mooie diepzinnigheden geventileerd in zomaar een boek.