Brabants Zand

Zwart zand, zeggen ze in Brabant waar wij Hollanders over aarde of grond spreken. Niet zo vreemd, als je ziet hoe los en rul dat zwarte zand is. En minder vruchtbaar als dan klei wegens het  lage gehalte van lutum.

Een route van 43 kilometer over het Brabantse Zand ten westen, oosten en noorden van het dorp Loon op Zand. In het dorp zien we op de terugweg het eetcafé “De Heeren van Loon”, even wennen als je gewend bent om te gaan met de vrouwen van Loon. De heemkundekring Loon op ’t Sandt verklaart de betekenis van de naam Loon op Zand als volgt:

Loon op Zand, vroeger Venloon geheten, dankt zijn naam aan de vennen ten noorden en ten noordwesten van het dorp. Venloon is een samentrekking van veen (moerassig gebied aan de kant van De Moer en Sprang) en loo (bos).

 

Tussen knooppunt 31 en 32 kom je ergens een belaarsde wegwijzer tegen. De menselijke verkeersregelaar van De Efteling regelt alleen het verkeer van de klanten naar de parkeerplaats, maar vergeet de passerende fietsers. Wij dus, vergeten hem niet en met een gesproken tuut-tuut kan ik hem nog net ontwijken. Leuk om aan de andere kant van het hek langs de Fata Morgana en de Python te fietsen. 

Verderop, vlak voor punt 36, rijdt mijn vrolijke dochter bijna de looplijn van een witte poedel doormidden. Mijn waarschuwing ‘kijk uit’ ontlokt de poedel aan de andere kant van de lijn ‘Bel dan ook, dan haal ik hem in’. Had ook gekund. Vlak daarna wordt een ontspannen fietstochtje van een gezin met vier kinderen luidkeels verstoord door het gekrijs van kind 2 en/of 3 als één van hen met fiets en als ompleurt. De tirade van de pa van het spul verhoogt de spanning in het gezelschap.

Wij laten beide situaties achter ons en komen tot rust bij de Rustende Jager. Een lekker hard broodje met kroketten respectievelijk bal gehakt helpen ons op weg naar deel twee van de rit.

Er zijn trouwens nogal wat horeca-gelegenheden rond dit Nationaal Park: Het Genieten, De Rustende Jager, De Roestelberg, De Drie Linden, Bos en Duin heb ik in ieder geval gezien.  Bij één van de drie las ik dat er Boomgalows te huur zijn.

In een weiland aan de Margrietweg richting Giersbergen is een boer met een trekker bezig. Enkele kieviten vliegen schreeuwend rond. Heeft de boer hun nest omgewoeld of erger?

De laatste kilometers van de route lijken alleen maar vals plat. Het zal toch ooit wel naar beneden gaan? Nee, want het is Loon op Zand. Vermoeidheid zal het zijn, maar deze moeheid helpt om de endorfine en serotonine vrij te maken. Dus op naar de volgende fietsdate!