Geen dag zonder Bach

Nergens ter wereld wordt zo vaak de Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach uitgevoerd als in Nederland. Dit jaar voert Pieter-Jan Leusink het in 3 weken tijd 22 keer uit en de Nederlandse Bachvereniging 10 keer. Dat is alles bij elkaar pak hem beet 96 uur Bach. Sinds januari studeer ik met Merwe’s Oratorium Vereniging uit Dordrecht o.l.v. Patrick van der Linden mee om dit enorme werk vanavond, vrijdag 3 april 2009, uit te voeren.

Een ervaring apart. Het is sowieso heerlijk om Bach te zingen. De voortdurende, vaak dansante, vooruitgang in zijn muziek, de uitdrukkingskracht die hij weet te creeren door een geniale tekstplaatsing bij zijn muziek. De Matthäus Passion is in verschillende opzichten bijzonder. De lengte, de vocale en instrumentale dubbelkorigheid, het drama, de telkens veranderende harmoniering van overbekende koralen en de prachtige Aria’s. Het werk van binnenuit beleven is een ervaring van geheel andere muzikale en emotionele orde dan drie uur alleen maar luisteren.  Zelfs op een koortribune met gymbankjes als zitplaats.

In de tijd van Bach werd veel met getallensymboliek gewerkt. Dat hij niet twaalf, maar elf leerlingen laat vragen of zij het zijn die Jezus zouden verraden, is duidelijk. Maar met het achteraf berekenen van de meest ingewikkelde getalconstructie en die dan toeschrijven als door Bach geprogrammeerde constructies lijken mij onzinnig. Dan voel ik mee met Rob van den Berg, die schreef:  

Nieuwsgierig geworden door al het gejongleer met getallen in Bach-composities heb ik zelf een cantate (BWV 211 Schweigt stille, plaudert nicht) onder handen genomen. In deze Koffiecantate blijkt het getal 151 een belangrijke rol te spelen. Het is bijvoorbeeld het totaal aantal maten van het afsluitende recitatief plus koraal, van de langste aria én van de twee kortste aria’s samen met hun recitatieven. En laat 151 nu ook de alfabetsom zijn van de namen Bach en Douwe Egberts. Dat kán toch geen toeval zijn?
(bron: NRC )

Soms lijkt er een claim gelegd te worden op de muziek van Bach als kunstvorm van het christendom. Voor mij betekent de, met name vocale, muziek van Bach geraakt worden, kippenvel krijgen, volschieten, me emotioneel ontladen en, héél belangrijk, energie krijgen.
Daarom voor mij: Geen dag zonder Bach.